Enschedese familie zeilde ruim een jaar de wereldzeeën rond
9 januari, 2012 | 08:00 | Print
“Het was vooral een bijzondere reis vanwege al die verschillende ervaringen”
Hoewel Enschede van nature geen zeilplaats is, kunnen toch veel stadgenoten de trek van het water niet weerstaan. Sommigen maken er een echte sport van. En enkelen hebben er zelfs een jaar voor over om de wereld rond te zeilen, zoals de familie De Mol. Vader Marius verkocht eind 2009 zijn aandelen in EduPer, een adviesbedrijf op het terrein van scholing, om daarmee zijn lang gekoesterde droomwens te vervullen: een lange sabbatical, bij voorkeur zeilend. “Geestelijk waren we er al bijna een jaar of tien mee bezig, maar zeker de laatste twee jaar is alles in een stroomversnelling gekomen. Een nieuwe boot, aanpassen van het schip aan onze eisen en wensen, plannen en organiseren. Bij dat laatste val je al gauw terug op de “traditionele” rolverdeling, dus de man is voor de techniek, het onderhoud, het zeilen en de routeplanning, terwijl de vrouw zorgt voor het inkopen van eten en drinken, het koken, schoonmaken en medische zaken.”
Vader Marius, moeder Linda en de kinderen Pieter en Wies hebben vooraf veel bij elkaar gezeten om de route te bepalen. “Er zijn in feite maar enkele opties om ruim een jaar rond te zeilen, dit in verband met de heersende wind en stroming. De eerste optie is een rondje over de Atlantische Oceaan richting de Cariben, de tweede optie is een jaar in de Middellandse Zee rondvaren. Derde optie is echt helemaal de wereld rond, maar dan ben je minimaal twee tot drie jaar bezig en dat wilden we onze kids niet aandoen, dus gingen we voor een jaar Atlantic.
Aan de hand van verhalen van anderen, pilots en boeken hebben we onze ideale route bepaald. Wat we echt in ons plan wilden opnemen, was het varen op de rivier de Gambia, naar Suriname, Cuba en Amerika, vooral New York. Het waren allemaal hoogtepunten. Zo was Spanje gaaf omdat toen het WK Voetbal gespeeld werd, Marokko omdat het zo’n kleurrijk land met vriendelijke mensen is, Gambia voor het contact met de vrolijke bevolking die helemaal niets heeft, Suriname door het Nederlandse verleden en de vertrouwde taal, de Caribische Eilanden voor de palmbomen, witte stranden en snorkelmogelijkheden, Cuba door de combinatie van de alleraardigste mensen en de communistische cultuur, Bahama’s voor de spanning met het zeilen tussen de koraalriffen en Amerika door de extreem geïnteresseerde en gastvrije mensen. Het is dus vooral de mix geweest die deze reis zo bijzonder heeft gemaakt. We zijn dan ook blij dat we na Sint Maarten niet richting Nederland zijn gevaren, wat veel zeilers op een rondje Atlantic doen, maar juist nog verder doorgevaren zijn richting het noorden. Zo konden we alle Maagden Eilanden, Puerto Rico, Cuba, Bahama’s en Amerika mee pakken. Het contact met het thuisfront verliep via skype en internet, waar onze verslagen gemiddeld zo’n vier- tot vijfhonderd keer per week werden gedownload.”
“Als Pieter of Wies alleen op wereldreis wil? Geen enkel probleem!”
Intussen moesten de kinderen natuurlijk ook nog wel voldoen aan de leerplicht. “In Nederland kennen we een leerplicht, die in feite een schoolplicht is, waarbij school omschreven is als een gebouw dat verplicht bezocht moet worden. Helaas kregen we geen toestemming van de leerplichtambtenaar, hoewel de beide scholen van de kinderen mee wilden meewerken en er een goedgekeurd scholingsplan lag. Linda is onderwijskundige en de kinderen hebben vervolgens de Wereldschool gedaan, een internetschool die is ingericht voor Nederlandse kinderen in het buitenland. We hebben ze allebei vrijwel dagelijks lesgegeven, afhankelijk van de tijd die we hadden en het soort vakken. Beide kinderen zijn “over” naar de volgende klas en doen het na enige gewenning goed op school. De reis is ook voor hen een fantastische ervaring geweest en we kunnen ons heel goed voorstellen dat ze nog een keer zoiets willen doen. We hebben het “zeilmeisje” Laura Dekker ontmoet in Portugal toen ze net gestart was met haar reis. Wanneer onze dochter of zoon op die leeftijd net zo ervaren en dus volwassen is als zij, dan krijgen ze van onze alle ondersteuning om zo’n reis te maken!”
Zie ook www.abelt.nl.